Veenendaal, 4 oktober 2005.

Het is even moed verzamelen om een jaarverslag te schrijven, maar toch ook wel leuk. Je kijkt weer even terug naar het afgelopen jaar en krijgt alle wel's en wee's nog eens op een rijtje. Want wat gebeurd er veel in een heel jaar!

We beginnen met de adoptiekinderen, die bij familie, buren of kennissen in huis verzorgd worden. Een groot deel van onze sponsors steunt dit werk. We hielpen aan het begin van dit jaar 52 kinderen. Op 31 december 2004 waren dat er 57. Hierbij tellen we ook de kinderen in het kinderhuis "Prijateljska Kuca", omdat zij ook ieder voor zich ondersteund worden door een donateur in Nederland.

Van de kinderen in de regio kunnen we vertellen, dat ze regelmatig bezocht zijn. We kunnen ongeveer alle kinderen eens per jaar bezoeken, of op school ontmoeten. Meestal gebeurd dit tijdens een werkbezoek van Dickie de Rijk. Samen met Marlies of een maatschappelijk werkster gaat zij dan het veld in. Ook gaat Marlies er vrij regelmatig alleen op uit. De diverse adoptie-ouders in Nederland krijgen een verslag van zo'n bezoekje en eventueel een foto van hun kind. Soms krijgen we een kort briefje van de verzorgers of het kind zelf mee naar Nederland. Indien nodig wordt dat door ons vertaald.

In het kinderhuis waren begin 2004 tien kinderen. Een van de jongens is tijdelijk overgeplaatst naar Banja Luka en komt regelmatig logeren, om zo zijn zusjes en broertjes te ontmoeten.
In de zomermaanden zijn er tijdelijk 2 zusjes bij ons in huis geweest, maar zijn ook weer vertrokken.
In het najaar kwamen er kort na elkaar onverwacht 2 nieuwe bewoonsters bij en zij zijn er nog steeds.
Voor het eerst in onze geschiedenis is één van "onze" kinderen getrouwd vanuit "Prijateljska Kuca". We hebben het op geheel Bosnische wijze gevierd en haar met z'n allen uitgezwaaid. Dat was een hele belevenis, maar erg leuk. Zo eindigden we het jaar met 11 kinderen in huis.

Wat betreft het huis zelf moet er nodig hier en daar gerenoveerd worden. De ramen en deuren zijn erg oud, krom en sluiten niet goed meer. Vooral in de winter is dat een probleem wat tocht veroorzaakt.
Ook moeten er een paar kledingkasten bijkomen. Met zoveel grote kinderen in huis heb je wel wat ruimte nodig. We gaan in 2005 een vlucht van St. De Wilde Ganzen aanvragen om hier wat aan te kunnen doen, omdat onze geldmiddelen hiervoor niet toereikend zijn.

Het gebeurt geregeld, dat Marlies tijdens haar bezoeken in het veld voedselpakketten uitdeeld. Vooral bij bejaarde mensen, die geen familie meer hebben om hen te helpen, wordt honger geleden.
Ook komen er soms mensen aan de deur bij het kinderhuis met hulpvragen. Zo mogelijk helpt zij.

Van de teta's kunnen we vertellen, dat Sanja een dochtertje heeft gekregen. Marija is 2 maanden te vroeg geboren, maar na een moeilijke start is zij nu toch een gezonde baby, die voorspoedig opgroeit.
Voor Sanja is i.v.m. haar zwangerschapsverlof tijdelijk een extra hulp aangetrokken. Zij is gebleven toen Sanja weer aan het werk ging omdat toen een andere hulp, Ljilja met verlof ging.

In 2004 zijn er 3 reizen geweest naar Doboj. De meeste adoptiekinderen werden bezocht, evenals enkele gezinnen waarmee we in kontakt zijn gekomen voor andere vormen van hulp (medisch, handicap, huis)

In mei zijn 4 jonge studenten uit Veenendaal een week naar Doboj geweest om te klussen in het kinderhuis. De reis werd door hen zelf bekostigd en het werk deden ze pro Deo. Geweldig!!

We hebben in de loop van dit jaar kontakt gezocht met een andere eventuele partner, nl. St. Red een Kind uit Zwolle. Zij zullen in elk geval in 2005 de financiële administratie overnemen. We hopen in de loop van 2005 verder te praten over een intensievere samenwerking.

De financiën baren ons grote zorgen. Ook dit jaar werd weer met een negatief saldo afgesloten. Gelukkig zijn er diverse grote giften ontvangen en hebben onze donateurs ons ook niet in de steek gelaten. Diverse akties zijn er geweest. We hebben op een 2-tal braderieën gestaan en hebben enkele scholen bezocht om te vertellen over ons werk en dat ook via een videofilmpje te laten zien. Dat heeft wat extra's opgeleverd, maar nog steeds niet voldoende.

We proberen meer vaste donateurs te vinden om geen gebruik te moeten maken van onze voortgaande reserves. Gelukkig hebben we dat nog! Wel hopen we, dat we in 2005 meer geld binnen krijgen.

We merken duidelijk, dat onze hulp nog steeds hard nodig is. Bosnië is economisch gezien helemaal niets vooruit gegaan, eerder is alles nog minder geworden. De armoede is onvoorstelbaar groot, zodat er veel om hulp gevraagd wordt. Soms moeten wij "nee" zeggen, omdat onze middelen niet toereikend zijn. Jammer!

Graag willen we blijven helpen in de regio Doboj om kinderen een fijne jeugd te geven en een betere toekomst. Zonder voldoende donateurs gaat dat niet lukken. Daarom zetten we ons ook in 2005 weer in om meer sponsors te werven en extra geld binnen te krijgen. We hopen dat het lukt!

Voor de stichting,
Dickie de Rijk.