Menu Content/Inhalt

Hoofdmenu

Home
Wie zijn wij?
Informatie
Nieuwsbrieven
Begrotingen
Jaarverslagen
Links
Gastenboek
Contact
Sponsor of donateur worden

ANBI Status

Onze stichting heeft sinds 1 januari 2008 de ANBI status.
Dit kunt u verifiëren bij op www.anbi.nl

Bedankbrief Dickie de Rijk PDF Afdrukken E-mailadres

Veenendaal, 2 september 2011.

Lieve mensen.

Wat een verrassingen voor mij op 26 augustus 2011 !!!
Het hield maar niet op!

Toen op vrijdag 19 augustus Cor Laan bij me kwam met een paar vragen leek dat heel gewoon. Gezellig, zomaar even……..
Bij het weggaan riep hij : kun je volgende week vrijdagavond, de 26ste,  vrij houden? Dan hebben we nog iets gezelligs voor je. Nette jurk aan en om 8 uur klaar staan!
Ik had geen idee! Wat was dat nu weer? 
Ja, je laat je maar verrassen!, riep hij ook nog.

Dat heb ik gedaan. Wel eens even wat gedacht, zo van : Wat gaan ze doen? Waarvoor? Met wie? Mag Karel ook mee? En Duško (Marlies haar zoon, die een paar weken bij ons logeerde) Dat mocht! Maar verder : geen vragen!

Ja, dan moet het maar gebeuren.
Gelukkig had ik net een nieuwe jurk en zo stond ik op 26 augustus, keurig gekleed, tegen 8 uur te wachten op wat er ging gebeuren. Wel wat nieuwsgierig, eerlijk gezegd.
Ook Karel en Duško hadden zich deftig aangekleed en via een grote omweg bracht Karel me naar de Poortkerk in Veenendaal.
Daar was het een drukte van belang. Zoveel auto’s zie je alleen op zondag bij de kerkdiensten. Nou, nou, dacht ik, toch niet allemaal voor mij? Wat is dit?
Cor stond buiten op me te wachten en nam me mee de kerk in.
Daar wachtte me al meteen de eerste grote verrassing : Marlies met alle kinderen uit het kinderhuis “Prijateljska Kuća” stonden voor in de zaal naar mij uit te kijken! Wat leuk! Wat geweldig!
Hoe het kon snapte ik helemaal niet. Dat kwam pas veel later.
Maar wat was het leuk, dat ze er waren. Zo’n grote reis gemaakt voor mij? Helemaal uit Doboj?
Heel stiekem had ik de afgelopen week wel eens gedacht : als er nou een feestje wordt gemaakt, dan horen Marlies en de kinderen er ook bij. Maar ja, dat zal vast niet kunnen allemaal. Zo’n geregel. Zo’n enorme reis.
En nu…toch…….! Grandioos!

Wat toen allemaal volgde was echt één grote verrassing.
Een toespraak van Cor, onze voorzitter, toegezongen worden door het gospelkoor “Spirit” met prachtige liederen, die waren afgestemd op de foto’s, die getoond werden. Een collage van foto’s van diverse reizen, die ik mocht maken. Schitterend, ontroerend!
Toen Marlies met een toespraak. Daarna alle kinderen uit Doboj met een zelfgemaakt lied (in het nederlands gezongen) over en voor “oma Diki”!
Wat was dat mooi! Zo lief!
En daarna de verrassing van de avond : de locoburgemeester van Veenendaal mocht mij namens Hare Majesteit de Koningin benoemen als lid in de orde van Oranje Nassau!
Nou, nou, nou, wat een eer!!! Geweldig! Ik ben er trots op!
Niet zozeer voor mezelf, maar voor de stichting!
Dat ik dit in ontvangst mocht nemen vind ik erg fijn.
Maar de erkenning, die hierdoor (mee) de stichting heeft gekregen, dat vind ik echt helemaal super!!!
Daarna nog eens Spirit met een mooie tekst van de voorzitter, die hij speciaal voor mij opgezocht had in zijn bijbel en die ik zo van toepassing vond. Leest u maar eens na : 2 Corinthiërs 9 : 8-11. Daar gaat het over de overvloed, die God ons geeft. Om die vooral niet zelf te houden, maar rijkelijk uit te delen.
Dank u wel, dirigent, voor die mooie woorden!
Toen weer mooie liederen!

En daarna nog de receptie.
Helaas heb ik lang niet iedereen een hand kunnen geven of kunnen spreken.
Jullie waren met zovelen!
Geweldig! Bedankt voor jullie komst! Sommigen van heel ver zelfs.
Bedankt voor de mooie woorden van waardering; voor de goede wensen, voor bloemen, kaarten, boekjes, teksten, voor het er zijn.
Teveel om op te noemen. Maar ik geniet er nog steeds van.
Afgelopen week stonden er hier en daar foto’s van Karel en mij in kranten en daarop kwamen ook nog weer reacties in de vorm van mailtjes, kaarten, bloemen en telefoontjes.
Ontzettend leuk, hartelijk en lief allemaal.

En ik wist helemaal niets van te voren. U snapt dus wel dat de verrassingen echt kompleet waren. Overweldigend!
Straks mag ik nog nagenieten via de foto’s, die gemaakt zijn. Ook zo leuk!

Nogmaals wil ik zeggen dat ik het geweldig vond om dat werk in de regio Doboj te mogen en te kunnen doen. Ik ben heel erg dankbaar, dat God mij al die jaren heeft geholpen, geleid en bewaard en dat Hij mij gebruikte om zo bezig te zijn met hulp aan armen, hulpbehoevenden en zieken. Om hier en daar een lichtje te brengen en Zijn Liefde door te geven!
Heel graag blijf ik hiermee nog een beetje doorgaan als vrijwilliger.
Maar dat de verantwoording nu van mij af is en overgenomen is door het 5-tallige bestuur, is natuurlijk heel fijn!
Het is een geweldig team en zij gaan het werk, met hulp van u, gewoon voorzetten. Er is nog veel te doen! Ik wens hen sterkte en Gods zegen!

Dank u wel voor uw steun, vertrouwen, hulp en meeleven, al die 17 jaren!
Dank u wel voor de geweldige avond, die we met elkaar mochten beleven.
Dank u wel iedereen, die meegewerkt heeft aan het organiseren en laten slagen van die fijne avond. Dank u wel, gewoon voor alles!

Een vriendelijke groet,

Dickie de Rijk.

 

Laatste Nieuws